به گزارش اطلاعات آنلاین به نقل از سایت رکتور، در کتابهای کلاسیک دکتر سوس، «گربه کلاهبهسر» (The Cat in the Hat) نماد مطلق آشوب و تخیل رهاست؛ موجودی جادویی که بیمقدمه وارد خانه دو کودک میشود و روز کسلکننده آنها را به جنونی شیرین تبدیل میکند. اما در انیمیشن جدید برادران وارنر، این شخصیت محبوب دچار یک تحول عجیب و کمی افسردهکننده شده است: او حالا یک «کارمند» است.
در این نسخه جدید، گربه برای سازمانی به نام «مؤسسه نهادینهسازی تخیل و الهام» کار میکند؛ شرکتی که مدیرعامل و بخش منابع انسانی دارد و ابزارهای جادویی گربه نه داراییهای شخصی او، بلکه «اموال شرکت» هستند. او در تمام طول فیلم نگران از دست دادن شغلش و دریافت تذکر در ارزیابی سالانه است. این تغییر یک پرسش اساسی را ایجاد میکند: چرا سرمایهداری مدرن حتی اجازه نمیدهد یک گربه جادویی بیکار بماند؟
نگاهی به موفقترین انیمیشنهای دو دهه اخیر این الگو را به وضوح نشان میدهد. در «شرکت هیولاها» و «درون و بیرون»، همه چیز در چارچوب چالشهای محیط کار و مدیریت تیم تعریف میشود. «داستان اسباببازی» روایتگر ترس کارگران از جایگزین شدن با نسل جوانتر یا اتوماسیون است. در «زوتوپیا» قهرمان داستان یک پلیس است، در «راتاتویی» و «شاهدخت و قورباغه» رویای نهایی داشتن یک رستوران است و حتی در «روح» و «کوکو»، هنر به عنوان یک مسیر حرفهای و شغلی بررسی میشود.
اوج این ماجرا در «مینیونها» دیده میشود؛ موجوداتی که نام گونه زیستیشان در واقع شغلشان (نوچه بودن) است و کل جذابیتشان در شیطنتهای محیط کار خلاصه میشود.
طبیعی است که هنر بازتابدهنده دنیای سرمایهداری اطراف ما باشد، اما ادبیات کودک ذاتاً فرصتی برای رهایی از ساختارهای قدرت و قواعد بزرگسالانه است. تبدیل کردن گربه کلاهبهسر به یک کارمند تحت فشار، نشانهای از «ورشکستگی تخیل» در استودیوهای بزرگ است. مدیران هالیوودی که خودشان درگیر جلسات بیپایان و ساختارهای شرکتی هستند، دیگر نمیتوانند یک هرجومرج بیهدف و جادویی را درک کنند؛ آنها نیاز دارند برای دیوانگیهای گربه یک «شرح وظایف» و ساختار اداری تعریف کنند تا داستان برایشان منطقی به نظر برسد.
بزرگترین گناه این انیمیشن نه بیمزه بودن آن، بلکه گرفتن روح جادویی یکی از آزادترین شخصیتهای ادبیات کودک و تبدیل کردن او به کارمند بیچارهای است که به خاطر گم کردن لپتاپ شرکت، تا آستانه اخراج پیش میرود.